Bul Beni
- Melih Şafak Özgür
- 23 Ağu
- 1 dakikada okunur
Keyifsiz bir gündü. İçimde hafif hüzün ve biraz da isyankârlık vardı.
O gün bir şarkı yazmak gibi bir niyetim yoktu. Belki sıkıntılı hâlimi dağıtmak içindi; kafamda dönen bir melodiyi mırıldanıyordum. Bu mırıltıları Suno'ya yükledim. Amacım enstrümental çalışmaktı. NightCall kanalım için yeni bir müzik olabilir diye düşünüyordum. Bir kaç deneme yaptım. Son denememde ilginç bir şey oldu.
Suno, daha önce yaptığım şarkılarımdan heceler devşirerek anlamı olmayan ve benim sesimle sözler eklemişti enstrümental parçaya. Hiç bilmediğim bir dilde söylenen bir şarkı gibi dinliyordum. Söylenen tek kelimeyi bile anlamıyordum ama nedense şarkının yarattığı histen kopamıyordum. Sanki o keyifsiz hâlime tercümandı o anlamsız sözler.
Şarkıyı defalarca dinledim. İkinci günün ardından anlamsız söylenen kısımların üzerine oturacak sözler yazarken buldum kendimi.
Dünyada yeri olmayan bir dile kendi cümlelerimi bıraktım.
Bana bir gel de
Gözlerinde dargınlık olmasın,
Gül derim
Senin aşkınla
Kara kışlardan geçerim de
Bahar derim
Ben kendimi sende buldum
Sendedir deva
Ben kendimi unuttum
Sende mi yâr?
Senle bir başka hayat her deminde
Yazılmış bir bakışta
Ah, çoktan aşk
Gönlümde kayboluşta
Bulsan derim
"Ben kendimi sende buldum / Ben kendimi unuttum."
Kaybolmak ve bulunmak...
Belki de "Bul Beni"nin böyle doğması gerekiyordu. Bir yapay zekânın kendi sesimden ürettiği bilinmeyen bir dil bana kendimi anlatmanın yolunu gösterdi.
Bazen bir şarkının ne anlatacağını siz belirlemezsiniz. Şarkı önce kendi bulur.
Melih Şafak Özgür
Yorumlar