AYNA'DAN AYN'A
Sokakların tenhası mı insanın tenhası mı daha boşluktadır?
Yüzlerce göz temasından sıyrılıp, kendi gözlerine ayna tuttun mu hiç?
Şair ne güzel der:
"Yüzümle yüzleşmeyi hiç düşünmedim. Çünkü ben aynada insanın kendi görebileceğine inanmıyorum. Biz aynada insanların bizi nasıl gördüğünü görüyoruz.”
İsmet Özel
Ve yürürken kendi gölgemi ve adımlarımı takip etmeyi severim; bana ait, benden özgür, kendi bağımsızlığında yola ram oluyorlar.
Sensizlik hissini kendinde hissetin mi, yaşadın mı hiç? Ne kadar çok kaçıyoruz kendimizden, değil mi? Göz göze gelemiyoruz bakışlarımızla, iç sesimize sağır ya da bakışlarımıza körüz başkasının gözlerinden hislerinin yansımasını görürken... Çoğu zaman kendinle sohbet ederken ne kadar dürüstsün? Girdiğin roller kadar kaç hissini sakladın, başkalarının sahte sahnesinde? Bilmez misin, bilmezden mi gelirsin bu soruların cevabını?
Şimdi ben'imle yüzleş, temas kur gözlerinle... Her daim ego yerine ruhunu yücelt, Sohbet et onunla, kavga et. Ta ki seni görene kadar gönlünü al. Kendine iyi bak...
Kendi anlam dünyanda kendini önemse aynadaki aksini seyrederken. Kendi dünyanı keşfederken anlam kazandır. Zamanla anlamsız gelen bu dünyada kendine yol alan kişi, ruhundaki varoluşun içinde oluş sancısı çekerek senin doğuşuna vesile olur.
Yürüyün ki kendi yolunuzu bulun, tüm yolları ezberlemek zorunda değilsin. Yolunu bul; içindeki sana varan iyi yolculuklar...
Yazı ve görsel: Müteferriç
Harika bir yazı olmuş. Kendimizi gerçekten görebileceğimiz gözlere nazar eyleyebilmek temennisiyle...